Zamanın Sessiz Ruhu Tesadüfe Yer Yok

“Bu kitap, otomatik pilottan çıktıp yașamın özüne varma çağrıdır.”

Kırmızı ışıkta durduğumda oldu.
Arabanın içinde, gecenin sessizliğinde...
Aniden sarsılım. Uykuya dalarken düșüyormuș gibi değil, yașamın ta kendisine çarpmı gibiydim. 
O an, gerçekten yașadığımı hissettim.
Çoğu insan otomatik pilottadır. Soluk alır ama fark etmez, yürür ama gitmez. Oysa farkındalık, varlığımızı kütün hücrelerimizle duyumsamak; damarlarımızdaki kanı bir çağlayan gibi hissetmektir.
Diskodan eve dönerken karșıdan karșıya geçen genç bir kız gördüm. O sakin bakışları, belki de bir daha asla görmeyeceğim bir yabancının gözlerinde yankılandı. 
Ardından gecenin içinde süzülen bir kedi...
Ve sonra...
Kendime çarptım.
Kendimle kütünleștim.
Bu kitap, o kırmızı ıșıkta bașlayan içsel bir uyanıșının hikâyesi.